ضدیخ  (antifreeze)
1397-11-28

ضدیخ (antifreeze)

  •  مدیر سایت
  •  0 (نظرات)
  •  35244 بازدید

ضدیخ مناسب مانند یک روغن با کیفیت برای موتور خودرو اهمیت فراوانی دارد. این مایع نقش زیادی در بالا بردن عمر موتور خودرو دارد. این سیال از مونو اتیلن گلیکول و مواد افزودنی برای جلوگیری از خوردگی و زنگ زدگی و بهبود کیفیت ضدیخ تشکیل شده است. در واقع وظیفه اصلی ضدیخ در موتور جلوگیری از خوردگی و یخ زدگی است و معمولا در رنگ های سبز، قرمز، آبی یا نارنجی دیده می شود.همچنین ضدیخ را نباید فقط در فصل سرد سال استفاده کرد، بلکه باید در تمام طول سال و آن هم به دلیل اهمیت حفظ موتور از خوردگی مورد استفاده قرار داد.

 

ضدیخ ها به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

ضدیخ های پایه معدنی : که عمده ترین نوع ضدیخ موجود در بازار و پر مصرف ترین آن است و زمان کارکردشان در موتور یک سال است.

ضدیخ های پایه آلی: که به واسطه نوع مواد افزودنی مورد استفاده در آنها دارای طول عمر طولانی تری نسبت به ضدیخ های معدنی هستند . این ضدیخ ها زمان کارکردشان در موتور سه سال است.

 

با پیشرفت علم، تکنولوژی های متفاوتی در ساخت خنک کننده ها در برابر خوردگی ارایه شده است. در اروپا وجود مشکلاتی مانند سختی بالای آب، تولیدکنندگان را ملزم به تولید خنک کننده هایی فاقد ترکیبات فسفر کرده است. زیرا کلسیم و منیزیم موجود در آب سخت با بازدارنده های فسفاته واکنش داده و فسفات منیزیم و یا کلسیم تولید می کنند که معمولاً به صورت رسوب بر روی بدنه داغ موتور نشست می کنند و این امر باعث اتلاف حرارت و یا ایجاد خوردگی می شود.

امروزه در اروپا با حذف ترکیبات فسفاته، خنک کننده هایی حاوی اکسیدهای غیرآلی مانند سیلیکات و کربوکسیلات ها ساخته شده است. کربوکسیلات ها بواسطه انجام واکنش های شیمیایی داخلی با قرار گرفتن بر روی سطوح، مانع از خوردگی می شوند.تکنولوژی که در آن از اختلاط کربوکسیلات ها و سیلیکات ها استفاده می شود به نام تکنولوژی پیوندی (هیبریدی) شناخته شده است، زیرا ترکیبی است از تکنولوژی غیرآلی و تکنولوژی آلی (کربوکسیلات ها).

در آسیا مشکل سازگاری با واشر پمپ آب و خاصیت ضعیف انتقال حرارت باعث شد که استفاده از خنک کننده های حاوی سیلیکات ممنوع شده و به جای آن از مخلوط کربوکسیلات ها و فسفات ها استفاده شود. ساخت این نوع از خنک کننده ها نیز به وسیله تکنولوژی هیبریدی بوده که با نوع اروپایی اش (مخلوط کربوکسیلات ها و سیلیکات ها) متفاوت است. خنک کننده های بر پایه کربوکسیلات ها دارای طول عمر بالاتری هستند و ساخت این محصولات به عنوان تکنولوژی برتر در اروپا و آسیا شناخته شده است. این محصولات دارای محبوبیت بین المللی بوده و در فاصله زمانی تعویض طولانی، به خوبی از موتور در برابر خوردگی حفاظت می کنند. در واقع حفاظت موتور در برابر خوردگی به واسطه خنثی کردن اسیدهای کربوکسیلیک و تبدیل آنها به کربوکسیلات تامین می شود، زیرا تمام خنک کننده ها در شرایط خنثی یا دامنه PH و قلیایی (حدود7 یا بالاتر) عمل می کنند. در واقع بیشتر خنک کننده ها در آغاز از یک اسید قوی ساخته می شوند. برای مثال خنک کننده های مرسوم بر پایه فسفات ها، شروع ترکیباتشان از اسید فسفریک است.

 

مزایای استفاده از کربوکسیلات ها عبارتند از:

- حفاظت بهتر از آلومینیوم در دماهای بالا

- انتقال بهتر حرارت و کارایی بهینه بر روی سطوح داغ موتور و لوله های رادیاتور

- افزایش طول عمر سیال خنک کننده

با استفاده از آزمایش Strips می توان میزان مواد بازدارنده مانند نیتریت ها و مولیبدیت ها در سیال خنک کننده را کنترل کرد. نیتریت ها نسبت به دیگر بازدارنده ها، آسان تر از ترکیبات شیمیایی سیال، آزاد می شوند و به کمک این آزمایش فقط میزان سطح آنها مشخص می شود. نیتریت های آزاد شده بر اثر پدیده کاویتاسیون، با برداشت لایه های سلیندر باعث خوردگی آن می شود. در عوض بازدارنده های از نوع کربوکسیلات ها به دلیل سرعت واکنش کندتر، خاصیت حفاظتی را در مدت طولانی تری عهده دار می شوند.

سازندگان تجهیزات اصلی (OEMs) خودرو، استفاده از خنک کننده های هیبریدی و کربوکسیلات ELC را توصیه می کنند.در موتورهای دیزلی سنگین، برخی سازندگان استفاده از خنک کننده های سیلیکاتی را توصیه می کنند و در برخی دیگر خنک کننده های غیرسیلیکاتی را مناسب می دانند.

بنابراین می توان گفت که نوع خنک کننده قابل استفاده براساس نوع نیازمندی سازندگان تجهیزات اصلی OEMs تعیین می شود. نقش خنک کننده ها در موتور خودرو بسیار حیاتی است و در برقراری تعادل حرارتی و حفاظت در برابر خوردگی در تمام موتور خودرو تاثیر بسزایی دارد. یک تحقیق در این زمینه نشان داده است که60 درصد از موارد تخریب موتور در بخش موتورهای دیزلی مربوط به خنک کننده های نامناسب است. بنابراین استفاده از خنک کننده های با کیفیت مطلوب از تولیدکنندگان معتبر، شرایط مناسبی را در خصوص کارکرد موتور ایجاد کرده و مشکلات خوردگی را مرتفع می سازد.

 

وظایف ضد یخ خودرو:

1- یکی از مهم‌ترین وظایف ضد یخ، جلوگیری از یخ‌زدگی در فصول سرد سال است. با توجه به فلزی بودن قطعات خودرو، یخ‌زدگی آب خودرو می‌تواند منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیری شود که ضد یخ با پایین آوردن نقطه انجماد آب، مانع از این امر می‌شود. زیرا یخ زدن سیستم خنک کننده باعث انبساط مایع ضد یخ و در نتیجه افزایش حجم آن موجب ترک برداشتن دیواره بلوک سیلندر و در نتیجه ترکیدن رادیاتور می شود.

2- تقریبا تمامی رانندگان بر اهمیت استفاده از ضد یخ در زمستان واقف هستند ولیکن تعداد کمی از این رانندگان از عملکرد ضد یخ در فصول گرم، آگاهی دارند. استفاده از ضد یخ در فصل تابستان منجر به افزایش نقطه جوش آب شده و از این رهگذر، مانع از جوش آوردن خودرو خواهد شد. به عنوان مثال دمای شهر تهران در تابستان حدود 30 الی 35 درجه سانتی گراد است بنابراین وجود مایعی که بتواند گرمای موتور را در این شرایط کاهش دهد ضروری است.

3- یکی از مواردی که باعث افزایش حرارت موتور و جوش آوردن خودرو می‌شود، عدم رسیدن مایع خنک‌کننده به برخی از منافذ است که منجر به ازدیاد دما و در نتیجه جوش آوردن موتور خواهد شد. ضد یخ با کم نمودن رسوبات در داخل رادیاتور، تا حدودی زیادی این مشکل را مرتفع می کند.

4- خوردگی و اکسید شدن قطعات فلزی موتور، یکی از مشکلاتی است که می‌تواند هزینه‌های بسیاری را بر مالکین خودرو تحمیل نماید. جلوگیری از خوردگی قطعات فلزی، یکی از مهم‌ترین وظایف ضد یخ است.

 

بهترین روش استفاده از ضد یخ:

همه خودروهاي سبك دست کم به ترکیب 50/50 از ضدیخ و آب برای محافظت از یخ زدن، جوش آوردن و خوردگی نیاز دارند. ترکیب 50/50 با ضدیخ اتیلن گلیکول حفاظت از یخ زدن تا 37 درجه سانتیگراد زير صفر و با ضد یخ پروپیلن گلیکول تا منهای 34 درجه سانتی گراد را فراهم می آورد. اگر از هیدرومتر برای بررسی تراکم ضدیخ در مایع خنک کننده استفاده می کنید، در نظر داشته باشید که وزن مخصوص ضد یخ معمولی EG  اتیلن گلیکول با PG پروپیلن گلیکول که غلظتی نزدیک به آب دارد، متفاوت است، بنابراین اگر کسی ضدیخ پروپیلن گلیکول را که خواص سمي کمتری دارد به سیستم خنک کننده اضافه کند، برای بررسی تراکم مایع خنک کننده به هیدرومتر نیاز دارد.

تفاوت ضد یخ و سیال خنک کننده:

 

نكات مهم در مورد ضديخ:

- رنگ ضد يخ ربطي به ویژگی‌های شیمیایی ضد یخ و كيفيت آن ندارد و سازندگان می‌توانند از رنگ‌های مختلف در تهیه آن استفاده کنند ولی رنگ‌های آبی و فسفری متداول‌تر است.

- همرنگ بودن ضديخ‌ها دليلي بر يكسان بودن كيفيت آنها نيست و نبايد به هم اضافه شوند.

- در مورد رقيق‌سازي بايد به اطلاعات روي ظرف ضديخ توجه نمود.

- ضديخ‌ها معمولا كف توليد نمي‌كنند.

مشاهده كف مي‌تواند به علت ورود هوا به سيستم مكش واتر پمپ باشد، در اين صورت بايد رادياتور را كاملا تخليه كرده و تمامي لوله‌هاي رابط و واشرها بررسي و قطعات معيوب را تعمیر كرد.

- سطح سيال بايد كنترل شود.

-آب مصرفي جهت رقيق سازي مايع خنك‌كننده بايد سختي كمي داشته (دی یونیزه باشد) تا رسوب نگيرد. هر1000 كيلومتر يا هفته‌اي يك بار بايد سطح سيال خنك‌كننده بازديد شود. زمان تعويض سيال خنك‌كننده در شرايط عادي معمولاً سالانه و يا پس از طي مسافت 30000 كيلومتر است، اما زمان‌هاي تعويض سيال در شرايط سخت رانندگي و بسته به شرايط، انجام مي‌شود. شرايط سخت عبارتند از: بكسل كردن، يدك كشيدن كمپ، استفاده از باربند در مسافت‌هاي طولاني، حركت در جاده‌هاي نمك پاشيده شده، خاكي، غبارآلود، طي كردن مكرر مسافت‌هاي كوتاه (كمتر از8 كيلومتر در هر نوبت رانندگي)، طي كردن مسافت‌هاي طولاني با سرعت‌هاي يكنواخت و پايين و دوره طولاني عدم استفاده از خودرو.

 

نکات ایمنی در رابطه با ضد یخ:

ضد یخ ماده ای سمی است و خوردن تصادفی آن موجب مسمومیت شدید و مرگ می‌شود.

تماس طولانی مدت با آن می‌تواند موجب حساسیت پوستی و خارش و ورم پوست شود.

مایع خنک کننده موتور، رنگ خودرو را خراب می‌کند. اگر سطوح رنگ کاری شده به مایع خنک کننده آغشته شود، باید سریعا با آب شسته شود.

نباید مایع ضد یخ را در ظرف سرباز در محوطه رها کرد.

اختلاط دو نوع مختلف از ضد یخ، (حتی اگر رنگ آن‌ها یکسان باشد) توصیه نمی‌گردد. در این حالت ممکن است افزودنی‌ها با هم ناسازگار بوده و اثر ضد خوردگی یکدیگر را خنثی کنند و یا با هم تشکیل رسوب دهند.

 

بخش دیدگاه ها
جهت ثبت دیدگاه خود لطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید.